Yardım Email Gönder  
  - Zeynep Yılmaz'ı...
 Gambit - Sadem Kıl...
 Gambit - Eray Yılm...
 Gambit - Handan Gü...
 Gambit - Didem Çok...
 Gambit - Uğur Özka...
Şifremi Unuttum!

HavHav.com dostları, yardımınıza ihtiyacım var...

Sevgili Dostlarım;
2003 yılından bu yana Gorby ve ben sizlerle acı tatlı tüm anılarımızı paylaştık. Gün geldi hep beraber güldük gün geldi ağladık.
Havhav.com en acil durumlarda bana yol gösteren en güvenli kaynak oldu ve siz dostlarım bana daima destek oldunuz, burada yaşadığımız paylaşımların değeri hiçbir şeyle ölçülemez.

Sevgili Dostlarım; bugün yine sizlerin desteğine ihtiyacım var.
Biliyorsunuz Gorby benim evladım, ona olan bağlılığım ve sevgim diğer sevgilerle ölçülemez boyutta… Evet bütün hayvanları seviyorum, çocukluktan beri bir çok bebeğim oldu ama hiç birisi Gorby gibi değildi. Biz onunla konuşmadan anlaşırız, onunla yaşamak bir ayrıcalıktı benim için.

Şimdi bu değerli varlıktan, yavrumdan, biricik bebeğimden ayrılmak zorundayım ve bunun acısını sizlere tarif edemiyorum. Hayatımda hiç bu kadar çözümsüz kalmamıştım. Yaşama dair ne varsa biz insanlar içindir deyip geleni yaşadım, savmadım. Her sorunumu eşimle el birliği ile bir şekilde çözebildik ama bu kez bu sevgiyi Tanrı bile kıskandı bize çok gördü. Öyle bir keder verdi ki biz sevgili oğlumuz Gorby’den ayrılmak zorunda kalıyoruz.

Yaklaşık üç aydır sevgili eşim bir takım nefes daralmaları ve ciltte kızarıklıklarla baş gösteren bir sağlık sorunu yaşamaya başladı. Güneyde yaşadığımız için “eh yaşımız da ilerledi” deyip bu durumu sıcak havalara bağlıyorduk. Ancak bir ay önce eşimin yaşadığı bir kriz neredeyse ölümüne neden olacaktı. Derhal hastanede gözetim altına alındı adrenalin ve kortizonla kendine getirildi. Konulan teşhis “ASTIM” 5. derecede köpek tüyüne alerji geliştiği tespit edildi.  Diğer alerjileri için evde varolan tüm etkenler ortadan kaldırıldı. Evdeki halılar, hav ve tüy içeren tüm cisimler, baharatlar ve bir takım deterjanlar, kimyasallar hepsi evden uzaklaştırıldı. Ancak en şiddetli derecede alerjisi olan şey bir eşya olmadığı için maalesef evden kaldırıp yok etme şansımız olamazdı çünkü o bizim evladımızdı.

Doktorların söylediğine göre en önemlisi Gorby’nin evden gitmesiymiş. Şaka gibiydi… Kötü bir şaka yada kabustu bu. Uyanmak için günlerce Tanrıya yalvardım ama, uyanamayacak kadar, boğazımıza kadar gerçeğin içine saplandık kaldık.
Gorby’nin evden uzaklaşması demek benim hayata küsmem demektir. O, benim moral kaynağım, benim evladım, arkadaşım, her şeyim evden gitmeli deniyor.

Başlarda eşimle kendi kendimize bazı çözümler üretmeye başladık; Gorby’nin sadece odasında yaşamasını uygun görüp evimizin diğer bölümlerinden uzak tutmaya karar verdik. Hakan’ın bulunduğu hiçbir yere Artık Gorby giremiyordu.

Maddi imkansızlıklar yüzünden bahçeli bir eve taşınma imkanımız yok, şu an Kaş’ta 2 odalı bir dairede yaşıyoruz, Kaş’ın en ucuz evlerinden birinde ve kirası 300.000.000 TL. bu bile bizi oldukça zorluyor daha yüksek bir kira ödememize imkan yok. Daha ucuz bir ev bulsak bile yeniden taşınma masraflarını karşılayacak imkanımız bile yok. Oysa Gorby’nin, bağsız, serbest dolaşabileceği, etrafı çitlerle örülü büyük bir bahçeye ihtiyacı var!... Gorby bir Malamut ve bağ vurulamaz, onun yaşam yerinde serbest dolaşması lazım!!!

Sevgili Gorby neler olduğunu anlayamadan, birden bire odasında yaşamaya başladı. Hiç alışık olmadığı bu durumu şimdilik cezaymış gibi algılıyor olacak ki, her akşam gözlerimin içine bakıp inliyor “ben size ne yaptım, siz şimdi beni niye cezalandırdınız, niye beni odama kapatıyorsunuz ben size ne yaptım?” der gibi gözlerimin içine bakıyor.

Her gece onunla saatlerce konuşuyorum, ona içinde bulunduğumuz durumu anlatıyorum “seni içeriye alırsak babamız ölür yavrum” diyorum. O’da bana kuyruğundaki yarayı gösteriyor; Gorby 15 gün önce kuyruğunu yemeye başladı. Şimdilik önlem olarak yakalık takıyoruz ama bu sadece geçici bir çözüm, kuyruğunu yemesine engel oluyoruz ama mutsuz olmasına, stres yaşamasına engel olamıyoruz. Onun içinde bulunduğu bu durum içimi parçalıyor, geceleri onunla uymaya çalışıyorum diğer yandan da geceleri eşimin nefes düzenin de kontrol etmem gerekiyor en azından bu kritik dönemlerde eşime dikkat etmem gerekiyor.

Eşim, Gorby’nin kendisinden dolayı yaşadığı bu kötü durum yüzünden vicdan azabı çekiyor, ilk zamanlarda doktorların söylediğine katiyen inanmadı. Doktorlarla inatlaştı ve Gorby ile birlikte aynı ortamda yaşamaya devam etti. Ancak, ikinci krizden sonra işin ciddiyetini kavrayıp hastalığına razı oldu. Şimdilik Doktoru Gorby ile sadece açık havada yürüyüşlere izin veriyor, yakın temasta bulunmadan onunla sık sık yürüyüşlere gidiyorlar.

Sevgili Dostlarım İşte böyle, bir aydır bu şekilde yaşamaya devam ediyoruz, inatla hastalığa karşı koymaya çalışmamız sadece Gorby’nin perişan olmasına neden oluyor. Alışmadığı bu yaşam biçimi Gorby’i mutsuz ediyor ve biz artık bu duruma daha fazla dayanamıyoruz.

Dün gece eşimle oturup bu durum hakkında artık bir karar vermemiz gerektiğini  konuştuk. İlk defa birbirimize bu durumun ciddiyetini itiraf edebildik. Gorby’nin bu şekilde yaşamasına ne ben ne de eşim daha fazla razı olamayacak kadar Gorby’e düşkünüz, diğer yandan ondan tamamen vazgeçemeyecek kadar da ona bağlıyız. Bu durumda yapabileceğimiz tek şey Havhav.com’daki dostlarımızdan yardım almak diye düşündük.
 
Sevgili Dostlarım bu satırları içim kan ağlayarak yazıyorum; Gorby’e evinde ya da serbest dolaşabileceği kadar bahçesi olan bir dostumuzun bahçesinde bakabilecek. Ama, bizim yaşadığımız yere çok uzak olmayan, Gorby’i  tekrar görmemize izin verecek bir hayvansever arkadaşımıza vermek istiyoruz. Dediğim gibi bize çok uzak olmayacak şekilde Antalya veya Fethiye civarında  yaşayan bir hayvansever arkadaşımız tercihimizdir.
2. önemli tercihimizde; alacak kişinin daha önceden “MALAMUT” deneyimi olması şart!... Ya da “HUSKY” deneyimi olan biride olabilir!
Bir Malamutla yaşamak ayrıcalıktır ama bir o kadar da zordur. Bunun bilincinde olan bir aileye çocuğumuzu vermek istiyoruz!

Sevgili Dostlarım, Gorby’i hikayelerinden az-çok tanıyorsunuz, onun ne kadar hassas ve ne kadar duygulu olduğunu biliyorsunuz. Bebeğim çok çileler çekti, kaybolduğu dönemde aldığı parazit yüzünden uzun yıllar acılar çekti… Uygulanan yanlış ilaç tedavisi yüzünden sağlığı tehdit altına girdi ve şimdi de bu talihsiz durum!... Talihsiz yavrum daha fazla sıkıntı yaşamamalı, artık sadece oynayıp zıplamalı. Lütfen almak isteyen dostlarımızın bunları göz önünde bulundurmalarını rica ediyorum.

Gorby’i evlat edinmek isteyen dostlarımın Havhav.com özel mesaj sistemiyle kendilerini tanıtan ve Gorby’nin bundan sonra yaşayacağı yeri anlatan bir yazı ile bana ulaşmalarını rica ediyorum.
Tanrı sizleri sevdiklerinizden ayırmasın, sevgiyle kalın

Serpil Yüzak Şenol /gorby

editor@havhav.com adresine "Sizin Yazılarınız" sayfasında yayınlanmasını istediğiniz yazılarınızı gönderebilirsiniz

13.09.2005

  İlgili Başlıklar
Serpil Yüzak Şenol'a Vet. Hek. Babür Bilir'in cevabı
Serpil Yüzak Şenol'un köpeği Gorby
Dolandırıldık, hem de bir veteriner hekim tarafından!
Daha kaç tane Gorby ve Serpil yaralanmalı?
    Yorum Yaz

 

Yorumlar   (64 adet)

 

Yazan: kseru

Tarih: 29 Ekim 2008

Saat: 07:55

keşke insanlar köpeklerinden hiç ayrılmasalar


 

Yazan: deryam

Tarih: 11 Ekim 2008

Saat: 15:34

nası ya aca nasıl okadar büyüttün


 

Yazan: daizy

Tarih: 05 Ekim 2008

Saat: 23:50

merhaba bende aranıza yeni katıldım tüm hayvan sevenlere selamlar, benimde daha 3 aylık olan rottvailerım var rottvailer besleyen, bakımından anlayan site üyelerinden bu konuda görüş ve öneriler bekliyorum. teşekkür ederim


 

Yazan: melovedeno

Tarih: 27 Eylül 2008

Saat: 21:17

ya çok uzun yazmışsınız ben sizi anlaya biliyorum ama bidakine daha kısa yazın ağzım yoruldu neyse bu bir şakaydı benimde birsürü köpeyim var ve bana da aynısı ols


 

Yazan: Pınarsawy

Tarih: 09 Eylül 2008

Saat: 15:00

MERHABA.DURUMUNUZA COK UZULDUM GERCEKTEN COK KOTU ZOR BİR DURUM GEÇMİŞ OLSUN.
BENİM BİR SÖYLEMEK İSTEDİĞİM DAHA VAR BİZİM ARKA BAHÇEMİZDEKİ APARTMANIN BAHCESİNDE BAHCE DE DENEMEZ BİR KOPEK VAR YILLARDIR ORDA DURUYOR DAHA 1 KERE BİLE DIAŞRI CIKARDIKLARINI GORMEDİM BURAYA GELDİGİMİZDE COK KUCUKTUM ONA EZİYET ETTİKLERİNİ ANLAYAMIYORDUM AMA ŞİMDİ ANLIYORUM ONU O DURUMDAN NASIL KURTARABİLİRİM?[BUNU NEREYE YAZACAĞIMI BİLEMEDİĞİM İÇİN BURAYA YAZDIM KUSURA BKAMAYIN]TEKRAR TEŞEKKURLER


 

Yazan: yAqMurr

Tarih: 08 Eylül 2008

Saat: 00:05

ben siteye üye oldum ama bi merakımı gidermek istiorum acaba bu gibi sitelerden haywan sahibi olabiliyormuyuz?? lütfen beni bilgilendrrn


 

Yazan: tautar

Tarih: 17 Ağustos 2008

Saat: 15:56

Özellikle tatil yörelerinde yaşayanlar çokça karşılaşırlar bu görüntüyle yürekleri sıkışarak ve gözleri nemlenerek.Ama yapabilecekleri pek birşey yoktur zira daha önce sahiplenmişlerdir bir yada birkaçını güçleri ölçüsünde.Neden mi bahsediyorum.?.Özellikle eylül ayından sonra tatil dönüşü sokağa terkedilen sevimli dostlarımızdan.
Okullar tatil olmuştur çocuklarıda okullarında başarılıdır.Önce iyi bir yaz armağanı olur tatil yöreleri.Çocukları yüzerler,top oynarlar ve sınırsızca eylenirler.Sıkça da televizyon karşısında vakit geçirirler.Yaz sezonu uygulaması vardır kanallarda ve sık sık sevimli dostlarımızla ilgili filmler yayınlarlar.Çocuk etkilenir birde komşularda varsa bir kedi yada köpek yavrusu.Başlarlar ana-baba ya ben de isterim baskısı.Petshop lar zaten hazırdır buna bol kazanç hırsı ile.Vitrinler cins cins,renk renk yavrularla bezenmiştir bile.Gidilir ve oyuncak seçer gibi seçilir biri.
Eve gelinir çocuk çok mutludur yeni oyuncağından.Onun da bir canlı olduğu,evine ve sahiplerine bağlanacağı gözardı edilir.Çiş problemi vardır oysa aşı ve beslenme giderleri de.İlk heves geçer ve çocuk da yeni oyuncaklara yönelir.Ebeveynler pek de meraklı değildir zaten bu sevimli dostlara artık sıkıcı olmaya başlar o evdeki varlıkları.Zamanı gelir ve tatil de sona erer her güzel şey gibi.
İşte burda başlar o yürek burkan öykü.Evdeki eski mayolar,işlevini yitiren eşyalar çöpe atılır giderken.Sevimli dostumuz kuyruk sallar arabanın yanıda hadi hop yap denmesi için.Ama arabanın kapısı kapanır o alınmadan araç hareket eder ve hızlanır gider.Akılcığı ermez terk edilebileceğine bir müddet koşar yetişebileceği umuduyla.Sonra evin kapısına döner yorgun ayakları ile.Bekler bekler bekler geri dönecekleri umuduyla.Her ayak sesini,her araba kornasını kendi sahiplerininki sanarak umuda kapılır önceleri.Ama gelen ona sevgi gösteren yada karnını doyuran biri yoktur artık.Açlık bastırır ve yiyecek aramaya çıkar ama ona yer yoktur ki o açımasız dünyada,dövülür,boğulmaya kalkılır yada kaçarken bir araç altında kalır.O görkemli başlangıç işte böyle sona erer çoğu kez.
Ne olur onlara kıymayalım dostlarım.Çocuğunuzun birkaç damla gözyaşı pahasına onları ömür boyu hüzne yada ölüme yollamayalım.Bunları yazdım faydası olur mu?Topu topu 25-30 kişi okuyor yazdıklarımı.Ben umutluyum suya atılan taşın da ilk etkisi çok küçüktür AMA DALGALAR YAYILARAK TÜM HAVUZU KAPLAR.

VARMISINIZ BU DALGAYI TÜM HAVUZA YAYMAYA???????


yazımın yayınlanmasını beceremedim lütfen yardımcı olunuz


 

Yazan: patatis

Tarih: 04 Ağustos 2008

Saat: 21:30

hacı sen yanmışın yaaa.bence intihar et


 

Yazan: botkur

Tarih: 10 Temmuz 2008

Saat: 22:35

oncelıkle meraba bole bır koperk hayalım ama bence sızden ayrılmamalı kucuk bı yerdede yasaya o kopek sızden ayrlınca ben eskısı gıbı olacagını sanmıorum :( buyudu sonucta ve o surecte hep sızınle yasadı ama sızın tercıhınız tabıkı eger bana alasabılecegını dusunuyorsanız ben sahıplenırım ıster omur boyu ıster bır sure bıze tatıle yollayın msn adresım burakotkur@hotmail.com


 

Yazan: buse_puik

Tarih: 27 Mayıs 2008

Saat: 15:27

çok sevindim serpil teyze.uzun ömürler gorby ye


 

Yazan: KÜÇÜKPIRTIK

Tarih: 27 Mayıs 2008

Saat: 13:42

SLM ARANIZ KATILMAKTAN ÇOK MUTLUYUM BENİM KÖPEYİMDE EVDE VE BAHÇEDE NE BULURSA KEMİRİYOR EN KÖTÜSÜ AYAKKABILARIMI SAKLAMASI OLUYOR BUNUN SEBEBİNİ BİLE VARSA BANA YARDIM EDİN YA ÇOK SEVİYORUM AMA BABAM KIZMAYA BAŞLADI VEECEK DİYE KORKUYORUM


 

Yazan: dostcuk

Tarih: 21 Mayıs 2008

Saat: 13:44

merhaba gego !! sizin köpek hangi cins onu öğrenmek itiyorum ve bence kemirmesinin nedeni dişler kaşındığı içindir ona öğütücü kemil verirseniz daha ii olur saygılar bbb


 

Yazan: gego

Tarih: 30 Nisan 2008

Saat: 12:17

MERHABALAR BEN Bİ KONUDA YARDIM İSTİYORUM BENİM PAŞAM 1 HAFTADIR EVEİN İÇİNDEKİ BÜTÜN BADANALARI YİYOR BEN BU DURUMU ANLAMIŞ DEĞİLİM ACABA SEBEBİNİ BİLEN VARMI ANA BU KONUDA YERDIMCI OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM SAYGILAR


 

Yazan: svl_79

Tarih: 28 Nisan 2008

Saat: 11:54

inanın serpıl hanım sızı cok ıyı anlıyorum aglayarak okudum yazınızı yasadıklarını empatı kurdum dusunemıyorum n olursa olsun 9 yasında mınık kızımdan ayrılmayı anne/cocuk ılıskısı bızım ılışkımız hergun bırlıkte yatıyoruz onun kokusunu almadan uyuyamıyorum gecelerı benı bı sekılde uyandırıp yataktan ındırmemı ıstıyor tuvalet ıhtıyacını gıdermek ıcın sonra gelıyor bu seferde yatagıma gerı almam ıcın uyarı verıyor ya oyle bır ıletısımımız var kı bu cok cok kucuk bır ornek luluyla yasadıklarımızı dusundum sızın yazınızı okurken ve tanrı kımseye yasatmasın boyle bır sınavı .


 

Yazan: svl_79

Tarih: 28 Nisan 2008

Saat: 11:49

size danısmak ıstedıgım konular var kendı adıma bısıler yapmak ıstıyorum ama yolu nedır bılmıyorum. ayvalıkta yahsıyorum ve ınanın burada bırsuru sokak kopegı kedısı var , köpekılerın genelıde cıns yazlıkcılar tarafından sokağa terkedılmıs kopekler ıcıma cıyor gordukce barınak var ama beledıye hayvanları sokaktan toplarken zarar vererek topluyor. av kopegı yavru bulduk sokağa terkedılmıs ama evıme alamadım yasadıgım yer apartman ve ınsanlar o kadar acımasız kı sokakta bakmama ragmen tepkı gosterıyolrar bıssur tartısmalar yasadım daha sonra bı tanıdıgıma gondermek zorunda kaldık zeytını ama o da bırsure sonra o kısıde sokağa terketmıs bır sekılde bısım ıs yerımızı bulup gelmıs ama zeytıne ıs yerımın onunde bakmama ragmen apartman sakınlerı ıle surtusmeler yasıyorum . ve barınaga vermek zorunda kaldım bugun goturucem. :( bu sadece bı ornek mumkun oldugunda kendı adıma sokak hayvanlarına sahıp cıkmaya calısıyorum mama alıyorum yemek verıyorum gıda ıhtıyaclarını karsılamaya calısıyorum ama elımden bu kadarı gelıyor . ve ınsanlar sokak kopeklerı kedılerı dıe ıtıcı davranıp hayvanlara zarar verıyorlar bu durum benı cok yaralıyor. burada cok veterıner yok olanlarda herseyı paralı yapıyor hayvanlara sahıp cıkmadıkları hor gorduklerı gb yardımcı olmuyorlar. 2 gun once 1 aylık sokak kedısını baska yetıskın bır erkegın agzından kurtardık ona kendı sartlarımla ev buldum ama ben nereye kadar tek basıma bırseyler yapabılırım. bu hayvanların kısırlastırılması lasım var olana sahıp cıkılmadıgı gb kısırlastırılmadıklarından dolayı sureklı cogalıyorlar var zulum goruyorlar buranın barınagının sartları sınırlı sanırım gonullu sokak hayvanlarına hıtap eden veterıner yok n bılım bı sekılde saglansa maddı anlamda bıkac kısı destek buulup gordugumuz hayvanları kısırlastırabılırız. cozm sımdılık aklıma bu gelıyor sartlarım bu bende burda maaslı calısıyorum uzman kısıler destek olsa bısıler yapsak kıme ulasabılırım , kımlerden destek alabılırım bılmıyorum ama cıddı bır sorun cozum bulmak gerekıyorur. beledıyesıde calısmıyoru buranın eskı beledıye baskanı sart kosmustu lokantalara artık yemeklerınızı sokak hayvanlarına vereceksınız dıe sımdıkı beledıye baskanı duyarsız bu konuda bana onerı ya da destegınızı ıletırsenız cok mutlu olurum. saygılarımı ıletıyorum.

seval yılmaz
0538 565 08 68


 

Yazan: gego

Tarih: 28 Nisan 2008

Saat: 02:38

DEĞERLİ HAYVAN SEVERLER ARANIZA YENİ KATILMAKTAN OKADAR MUTLUYUM Kİ ANLATAMA BENİM BELÇİKA KURDU ( BELÇİKA ÇOBAN KÖPEĞİ ) PAŞA ADINDA BİR KÖPEĞİM VAR ONU ÇOK SEVİYORUM VE BURADA BU SİTEYİ BANA TAVSİYE EDEN BADEM İSİMLİ KÖPEĞİN SAHİBİNE ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM SAYGI VE SELAMLAR


 

Yazan: qwertyuı

Tarih: 08 Nisan 2008

Saat: 18:05

husky kopeğim var numaram=05347718950


 

Yazan: cengizalgun

Tarih: 23 Şubat 2006

Saat: 22:06

inanin şimdi okudum vede cok üzuldum ben 46 yaşindayım vede köpekleri cok sevıyorum şü anda ne yapıyor gorb goruyormusunuz benım köpegıme ıkı kere araba carptı allahdan bırşey olmadı bırdaha asla ve asla kasmasız salmıyorum ben o an neler hıssetdıgımı bır ben bırde ALLAH bılır kendımı yere atmışım komşular soyledı ben o anda bır şey hatırlamıyorum şu anda neler yapıyor gorbı lütfen yazınşu hala aglıyorum


 

Yazan: nalanım

Tarih: 02 Ocak 2006

Saat: 16:18

offf iiçimm acıdıı hemde cook gözlerim dolduu benn delii manyakk köpek delisiyimm bende coğu kez cook sevdiğim canlarımdan ayrılmak zorunda kaldım sizii anlamk değil yazdıklarınıı ağlayarak okudumm ..
elimden gelse bende yardım ederdim ama zor oldugundan dolayıı benımde bir iran kedisii var evimde köpek bakmak için deli oluyor ama olmuyorr :(


 

Yazan: denizilke

Tarih: 27 Aralık 2005

Saat: 03:05

sevgili ağabayim, köpeği mutlaka evden uzaklaştır , mutalaka da yakın bir yer olsun sakın antalya hariç bir yere yollama, eğer kendimi tutmasam çoktan ağlamıştım yaznını okurken, inşallah Gorby e bir yer bulunur, nu kadar endama sahip bir köpeği istemeyecek hayvansever yoktur diye düşünüyorum, önceden beri bu köpeği takip ediyordum siteden , çok zor olacak ama yapmalısın, ne olur çok üzülme


 

Yazan: aslıcoskun

Tarih: 26 Aralık 2005

Saat: 12:29

çok üzülerek,gözlerim dolarak okudum yazınızı.ben aydındayım size uzağım ama elimden gelen bişey olursa seve seve yaparım.ben bakabilirim ona..ama dediğim gibi uzaktayım yinede aklınızda bulunsun ben ona her koşulda sahip çıkarım benimde 2,5 yaşında bi oğlum var av köpeği ona kardeş olur işte=)) bir msjınız yeter,çok geçmiş olsun eşinize acil şifalar diliyorum...


 

Yazan: fatih_kara

Tarih: 24 Aralık 2005

Saat: 22:50

mrb öncelikle çok üzüldüm ama yapıcak bişi yok bende 3 tane dişi hasky war önce 80 tane vardı bakamadım sattım şimdi size gorby yi bana wermenizi rica ediyorum istiğiniz zaman size getirip göztere bilirim siz bana gorby ye bakabilecekmisin diceksiniz son derece en şekilde bakıyorum söyledim ya 3 tene daha dişi hasky war sizden ricam bana wermeniz telefon numaram 05368506369 akşam 7 de ararsanız bana hada rahat ulaşabilirsiniz


 

Yazan: puma

Tarih: 20 Ekim 2005

Saat: 00:47

inanın hem üzüldüm hemde gorby böyle sıcak bir yuva bulmanıza sevindim...sizin için çok zor olduğunu biliyorum okurken inanın ağladım..ama sağlık problemi bu başka şeye benzemez..onun için merak etmeyin gorby de anlayacaktır.. siz tercih yapmak zorundaydınız kendinizi suçlamayın lütfen...size ve eşinize sağlıklı uzun yıllar diliyorum...


 

Yazan: dilsah

Tarih: 16 Ekim 2005

Saat: 13:28

14,10,2005 günü işimden çıkıp evime gitmeye çalışırken son anda karar değiştirip şenesenevlerdeki bir arkadaşıma gitmeye karar verdim.arabadan inip sigara almak için oyalandım.sigaramı alıp yolun karşısına geçmeye çalışırken ilerde duran bir peugeot minibüs gördüm ve minibüsün yanında yerde top gibi yuvarlak zıplayan birşey vardı.şöför ne olduğuna bakıyordu biraz yaklaşınca küçük bir kedi olduğunu gördüm hemen koşup arabanın önnde durdum.kapısını açıp adama bu kediyi veterinere götürmek zorundayız diye bağırdım.bana ne dedi biliyormusunuz."oruçluyum iftara yetişeceğim götüremem şu karşıdaki "Çakra otomotiv"de çalışıyorum gidin oraya size yardım etsinler dedi.elimdekileri fırlatıp hemen kedinin yanına koşdum zavallı yavru benden korktu ve yakındaki bir çöp tenekesinin altına girdi.çevredeki insanlar ahlar vahlar arasında durup izliiyordu. hemen gidip çöp tenekesini yerinden çıkardım çekerken üstüme devrildi ama kimse yardımcı olmadı.neyse üstümden atmayı başarınca montumu çıkarıp yavrunun üstüne koydum. bu arada bu esnada çantamı yürütmeye çalışan çocuğu nasıl atlattım onu anlatmıyayım bile.neyse koşarak malum "ÇAKRA OTOMOTİV"e gittim içerde 3 kişi oturyordu durumu anlattım ve onlardan yardım istedim yine aynı cevap "orucluyuz iftara yetişicez"ağzıma gelen herşeyi söyledim kapılarını tekmeliyip çıktım içerden bir adam gelin sizi bildiğim bir yer var oraya bırakayım dedi ve arabaya çağırdı."orada iki genç doktor var sokak hayvanlarıyla ilgileniyorlar" diyerek bizi bostancı köprüsü civarlarındaki bir veteriner kliniğine götürdüler.Senan bey ve Gökçe hanım birde Angel küçük yavruyla hemen ilgilendiler röntgeni çekildi.kalçası kırık ve büyük ihtimallede düzelmeyecek.bir daha düzgün bir şekilde yürüyemeyecek.2 gündür benimle yaşıyor.çektiği acı döktüğü göz yaşları beni insan olmaktan utandırıyor.bu nasıl insanlık bu nasıl din bu nasıl oruç anlatırmısınız bana. bu ibadet mi?oruçluyum gidip karnımı doyuracağım orada benim ezdiğim hayvan ölürse ölsün işte bununla karşılaştım o gün.ufaklık yaşıyor ve umarımda yaşıyacak adını afet koydum şimdi soruyorum sizlere arkadaşlar afetin çektiği acının hesabını kim verecek?


 

Yazan: paşa_tugce

Tarih: 13 Ekim 2005

Saat: 12:43

mrb gobry ve sahipleri acınız iki yandan da büyük anlıyorum diyemiycem çünkü böyle birşeyi daha hiç yaşamadım benmde dalmaçyalı bir köpeğim var o daha 3 aylık ben ona daha 1 aydır bakabiliyorum daha öncedende köpek besledim ama böyle bir olay yaşamadım ben bu yazıları okurken yemin ediyorum ki bebekler gibi ağladım ne olur onu vermeyin çatıya bir yuva falan yapın balkonda besleyin evin içine sokmayın ama ne olur onu vermeyin sevgilerimle tuğçe.......


 

Yazan: çerkez

Tarih: 08 Ekim 2005

Saat: 11:01

HELEN yazını okudum etkılendım Hayat dırenmek degılmıdır zaten ama ne olursa olsun ınancını yıtırme derım umarım hersey guzel olur senın ve sevdıklerın ıcın dua ederım sana bays


 

Yazan: cyclone_hav

Tarih: 07 Ekim 2005

Saat: 13:31

eşinize geçmiş olsun inşallah dediğiniz gibi şartlarda birisini bulursunuz yada bulmuşsunuzdur gorby siz gibi iyi bir sahipleri olduğu için çok şaslı inşallah gorby'e iyi bir sahip bulursunuz.


 

Yazan: nane

Tarih: 04 Ekim 2005

Saat: 11:02

Canim Gorby, ne kadar sansli! Onu kabul eden sicacik bir ev var ve bir ailesi varken iki ailesi olmus!
Kopegin boslugu nasildir biliyorum, ama ne olur mantikli dusunun, siz onu hep gorebileceksiniz. Biz kopisini kaybedenler ne yapsin... Sevgiler


 

Yazan: ecegulser

Tarih: 03 Ekim 2005

Saat: 01:04

Gorby artık büyüdü ve anne-babasından ayrıldı.Aynı yuvadan uçan kuşlar gibi..


 

Yazan: ozkancanli

Tarih: 02 Ekim 2005

Saat: 13:34

Yazıları okuyunca ağlamamak için kendimi zor tuttum :(( Benim evimde köpeğim var..Bende bir kere verdim henüz o zaman 1 yaşındaydı.Bahçeli güzel bir eve verdim ve sadece 4 ay dayanabildim her köpeğimi görmeye gidişimde gözlerimin içine bakardı al beni buradan diye evimize gidelim der gibiydi ve aldım köpeğimi şuan 5 yaşında ve şunu biliyorum ''SEVGİ'' denen kutsaol duygu herşeyden önce geliyor..Köpeğim için önemli olan şey ailesiydi o hiç bir zaman bahçeli bir ev koşacak bir yer istemedi onun tek istedigi ''BİZ'' onun için sen ben yok o bizi seviyordu..Gök gürledigi zaman o korkusuz köpiş hemen girmesi yasak olan odama girip vızıldardı korkuyorum diye ve ona uzanan bir güçlü ol korkma oğlum eliydi..
Sevgiler..


 

Yazan: CERENİMO

Tarih: 02 Ekim 2005

Saat: 11:55

sizin için çok zor olmalı ama eşinizin salığı ve onun mutluluğu için daha ii o sizi unutamaz onun içn ilk ve son efendi sizsiniz unutmayınn...


 

Yazan: dileklucy

Tarih: 30 Eylül 2005

Saat: 14:23

Aman dikkate dedin o kadar köpeğin yanın da, problem yaşamsın kangal falan yazmışsınız kavga dövüş olmasın iyi yere gitti derken çocuğunuzdan olmayın ayrıca çok sevindim ya muhteşem bir haber :))


 

Yazan: gorby

Tarih: 30 Eylül 2005

Saat: 13:27

Babası bebeğimin resimlerini gönderdi. Oldukça romantik pozlar var görmeye değer;)
Gorby sevgililerinden Kartopu ile aşk sahnelerini aratmayacak bir poz vermiş:)
BKZ: http://www.havhav.com/forum/viewtopic.php?t=8963&postdays=0&postorder=asc&start=360


 

Yazan: aris

Tarih: 30 Eylül 2005

Saat: 11:29

başınıza gelenlere gerçekten çok üzüldüm. bende astım hastasıyım ama şansıma hayvanlara karşı bir alerjim yok. ( ki olmamasına rağmen evimdeki köpeğimi doktor vermemi söledi. bende avucunuzu yalayın dedim :) )büyük yengemde astım var ve alerjenlerinden en önemli olanlarından biride hayvan tüyü olmasına rağmen yaklaşık 15 yıldır evinde kedi besliyor. hemen alt katında oturan kızınında bir köpeği var ve hepsi neredeyse devamlı beraber. kediyi aldıktan sonra ortaya çıkan bu alerji ve astım durumu için o da çok savaştı. kediyide vermeyi reddetti. hatta kızının daha sonra aldığı köpeğede hiç sesini çıkarmadı ve devamlı beraber olmaya başladılar. tabiki hala astım hala alerjisi var. dönem dönem ilaç ve doktor takviyeleriyle hep beraber yaşamaya devam ediyorlar. sizin için onunla neler yaptığı konusunda tekrar görüşeceğim. bu arada bulunduğunuz yerdeki doktor ve hastane durumunu bilemiyorum. eğer izmire gelebilecek bir durumunuz olursa size tavsiye edebileceğim astım doktoru var. kendisi çok paragöz olmakla beraber, bu konuda çok ii bir doktor. benimde çok ağır seviyelerde devam eden astımımı çok daha ii bir duruma sokabildi. yeni ilaçlar ve tedaviler var artık bu astım konusunda. belki 2 senedir gitmedim bile doktora. belki sizin eşinize de daha faydalı olabilecek bir tedavi ya da ilaç bulunabilir. içinde bulunduğunuz çaresiz duruma çok üzüldüm. eninde sonunda işte herşey gelip paraya dayanıyor yine. insanın belkide tek mutluluğunu elinden alıveriyor. umarım astım konusundaki yeni tedavilerle köpeğinizden ayrılma durumunu engelleyebilirsiniz. eşinize acil şifalar diliyorum. allah üçünüzü birbirinizden hiç ayırmaz inşallah. sevgiler.


 

Yazan: Sadikr

Tarih: 29 Eylül 2005

Saat: 23:19

Sizin adınıza cok sevindim.. doğru olanı yapmışsınız. Eminim Gorby sizi hep hatırlıycaktır. Daha büyük ve daha rahat bi ortamda çok daha mutlu olarak yaşaması için doğru bi karar verdiniz:)


 

Yazan: rockysmum

Tarih: 28 Eylül 2005

Saat: 11:54

Acınıza çok üzüldüm.. gerçekten zor.. İçim yandı sizlerle beraber..Keşke maddi durmum uygun olsaydıda size yardım edebilseydim. Ve onu sizden ayırılmasına engel olabilseydim..Umarım onu çok sevecek sabırlı birileri alırda sizde oda rahat edersiniz.. Sevgiler


 

Yazan: pascha

Tarih: 27 Eylül 2005

Saat: 19:29

Sayın Şenol,
Lütfen biraz daha düşünün. ben bunun cozumsuz olduğunuz dusunmuyorumç. Onun baska bıryerde, her ne kadar iyi muhteşem olagan ustu kosul olursa olsun, mutlu olabılecegını sanmıyorum. Bakın cok farklı tedavı yontemlerı de var. Bılmıyorum ılgılenırmısınız ama, homeopatı denen alternatıf tıp yontemıyle, esınızın bu sorununu asabılırsınız dıye dusunuyorum. Vermeyın o bebegı kımseye. benım ablamında astımı ve alerjısı var ama bunu o kendı astı su an. Lutfen bıraz daha dusunun. OInanın ıcım parçalandı yazdıklarınızı okuunca. Eger ilgilenirsenız sıze ırtıbat numaraları verebılırım. Gerekırse ucretsız tedavı ıcın bıle konusabılırım. ,lutfen vermeyın onu...


 

Yazan: atomic

Tarih: 27 Eylül 2005

Saat: 07:47

ya walla ne dıeceımı bılemıorum cok sewındım :))))))
cok buyuk gecmıs olsun ohhh dıoırum yanı ne denıleblır:))))))


 

Yazan: köpörk

Tarih: 25 Eylül 2005

Saat: 21:15

Serpil Hanım inanın çok sevindim.Hem Gorby sizden çok uzaklaşmamış olur,hem de rahat bir ortamda yaşar.En kısa zamanda eşinizin iyileşmesi ve oğlunuza tekrar kavuşmanız dileğiyle..


 

Yazan: BACİO

Tarih: 23 Eylül 2005

Saat: 17:59

Sevgili Serpil Hanım,önce geçmiş olsun.Biliyormusunuz, birbirini seven kalpler arasında gözle görülmeyen ipler olurmuş. Kalpler uzaklaştıkça, ipler gerilir,canını yakarmış.Ama asla kopmazmış. Eminim Gorby sizi asla unutmayacak. Ben tekrar kavuşmanızı diliyorum.


 

Yazan: asi

Tarih: 23 Eylül 2005

Saat: 16:09

ya gerçekten çok sevindim gorby'e bi ev bulduğunuza tanımadğınız kimseye vermediğini zii olmuş sizin adınız çok sevindi çünkü çok şeker bi şey


 

Yazan: elian

Tarih: 23 Eylül 2005

Saat: 08:53

kopeginizi gonul rahatligiyla en iyi bakabilecek kisiyi belirledikten sonra verebilirsiniz.
insanin sagligi her seyden onemlidir bu bir, ikincisi kopekler sahiplerinden ayrilinca raki esliginde arabesk sarkilar dinleyen hayvanlar degildir, gozyasi doken hayvanlar degildir. bu yuzden de verebilirsiniz, kimse de karisamaz, elestiremez.
allah sabir versin, sifa versin.


 

Yazan: barışvefiliz

Tarih: 22 Eylül 2005

Saat: 21:58

inanılmaz derecede çoooooooooooooooookkkkkkkkkkk sevindim allah sevenleri ayırmıyo geçmiş olsun :)


 

Yazan: atomic

Tarih: 22 Eylül 2005

Saat: 13:38

ya kopek sızınle kalmalı gıbı seyler yazmayın noluır ya ınsanlar mecbur kalmıs anlayın ıste serpıl hanım cok uzuldum bıle bıle lades ha oncelıkle gecmıs olsun demek ıstıorum esınıze kopegınızı baskasına vermenıze cok uzuldum ama elden bı sey gelmıosa care yoksa yapılcak tek sey bu ama en azından acele cı olmayın nolur verdıgınız ınsanları sız dfe tanıyın yerlerını gorun ya bukadar ıgrenc bı durum olmaz off ıcım daraldı guclu olmaya calısın nolur ya ben kopegınızın kayboldugu ve bulundugu zamanları da hatırlıorum hatta sanırım veterıner le ılgılı bı sorun olmustu offf offf ne denır ne yapılır hıc bılmıorum ama en azından havhav com edıtorlerı bızlere bı yol gosterebılır ve cozum yolu uretebılır en zaından ıpın basını onlar ceksın gerısı gelıcekdır ben buna ınanırum ve havha com edıtorlerınden somut cozum ler beklıoruz gercek hayvan sewerler ıcın cııddı cozumler ya sadece baslangıcı sız yapın sonbrasında butun hayvan sewerler elınde gelenı yapıcaktır ben buna emınım aklıma bı tek bu gellıo lutfen guclu olun


 

Yazan: gorby

Tarih: 21 Eylül 2005

Saat: 20:52

Arkadaşlar; size çok güzel bir müjdem var. Biliyorsunuz eşimin hastalığı dolayısıyla Gorby'e yeni yuva aryışı içerisine girmiştik. Datça 'da yaşayan bir arkadaşımız var sevgili Bülent ona buradan kucak dolusu sevgilerimi gönderiyorum "Gorby bende kalabilir, istersen geçici istersen sonsuza kadar" dedi. Çok mutluyum:)) arkadaşımın evi kocaman bahçeli bir ev... Evinde ve iş yerinde daha 3 tane köpüşü var; biri Alman Kurdu, biri Husky, biri Kangal şimdi birde Gorby eklenecek tam bir çiftlik :) en güzel yanı da Gorby'i istediğim zaman gidip görebileceğim ve eğer eşim iyileşirse yavrumu tekrar alabileceğim:)
Çok mutluyum arkadaşlar çooook :))


 

Yazan: SedatJ

Tarih: 20 Eylül 2005

Saat: 02:10

öncelikle çok buyuk geçmiş olsun..ve bence kesinlikle köpeğinizi başkasına vermeyin..benmde ole bi sorunum olmuştu..köpeğimi 1 ay benden uzaklaştırmak zorunda kaldırlar..köpeğimi 1 ya sonra aldığımda inanılmaz zayıflamış bir halde gordum ayrıca kendisine aşırı derecede zarar vermişti..kuyruğunu ısırmış kendisini ısırmış kafasını duvara falan vurmuştu..lutfen kopeğinizi başkasına vermeyin...


 

Yazan: lovekhan

Tarih: 18 Eylül 2005

Saat: 16:34

bazı durumlarda kelimeler birşey ifade etmez ya...işte şimdi ne diyeceğimi de bilemedim.....
keşke yapabileceğim birşey olsaydı... tanıdık arkadaşlarıma soracağım..umarım istediğiniz gibi bir yer bulabiliriz... çok üzücü....


 

Yazan: Zeyneb Ece

Tarih: 18 Eylül 2005

Saat: 13:10

gerçekten çok üzücü bir olay.benim bir köpegim yok.çünkü ailem buna karşı.bir kez köpek aldıgımızda neler oldu neler...ondan beri ailemi ikna edemedm :( keşke onu ben alabilseydim.fakat annemleri ikna etmek için elmden geleni boşuna bile olsa yapıcam... allah yardımcınız olsun...


 

Yazan: voodooshila

Tarih: 17 Eylül 2005

Saat: 10:11

merhaba serpil hanım,

gerçekten çok zor bir durum,

izmir gümüldür gibi yerlerde ya da mordoğan da çok uykun kiralık evler var ve genelde hepsi bahçeli. bence mutlaka taşınmalısınız, çünkü köpeğiniz yetişkin ve ayrılığı, ne kadar büyük bahçeli olan birine de verseniz, kaldıramıcaktır. bence köpeğinizi başkasına vermek çözüm değil. köpeğinizi odaya kapatığınızda bile o bunu piskolojik etkiliyor,düşünün ki onu başkasına verdiğinizde neler olacak!


 

Yazan: grimelek

Tarih: 16 Eylül 2005

Saat: 14:10

geçmiş olsun eşinize..abimde aynı hastalıktan muzdarip ve neler yaşadığınızı çok çok iyi anlıyorum..abimde komaya giriyor çünkü sıkça :(( son kez komaya girdiğinde 3 gün yoğun bakımda kalmıştı ve doktorlar bizede aynı şeyi söylediler,alerji..üstelik hem kuş tüyüne hemde köpek tüyüne :(( bizim evdede ikiside var..bizde uzun süre çaresiz kaldık,halılar kalktı,bebeklerimizi 1 odaya koyduk..tabi buda çözüm olmadı..ben köpüşüm kırpığı parkta bulmuştum ve tekrardan başka birine vermek oğlumu altüst ederdi.bende 2 gün evde 5 gün büyük abimlerde 1 sene falan idare ettim,abim evlendiği için artık bizimle beraber değil,biz bu olayı güçte olsa atlattık..umarım sizde oğlunuzdan ayrı kalmadan bir çözüm bulabilirsiniz..kalbim sizlerle,tekrardan geçmiş olsun..


 

Yazan: sempatik

Tarih: 16 Eylül 2005

Saat: 13:51

merhaba....Yazınızı okurken inanın ağladın.Bu bir çocuğun anne babasından ayrılması kadar imkansız bir şey.Durumunuz gerçekten zor ama kucağınızda cüssesi büyük yüreği sevgi dolu minik çocuğunuz sizden daha zor durmda. Onun sizden ayrılması demek (bu yaştan sonra)hayata küsmesi demektir. Buna başlamış bile kuyruğunu ısırması size anlatımının şekli.Ben de sizin kadar olmasa da hastayım(kalp kapakçığım la ilgili)eğilmemem gerek. köpek sahibisiniz bilirsiniz.Her türlü aktif harekette bulunuyorsunuz.Eğildiğim takdirde oksijen çokluğundan komaya giriyorum.Sokaktan gelince patilerin yıkanması buna yetiyor ama ben ondan vaz geçemiyorum. ölüm bile onunla güzel diye düşünüyorum.......Benim şahsi fikrim.....Size de köpeğinize de zarar gelmiycek şekilde kararlar diliyor geçmiş olsun diyorum.


 

Yazan: huseyincolak

Tarih: 16 Eylül 2005

Saat: 11:56

durumunuza çok üzüldüm... yetişkin bir köpeği almak da vermek kadar zordur...size tavsiyem ne yapıp ne edip onu o bölgede birine vermek için çaba sarfetmenizdir...


 

Yazan: mördi

Tarih: 15 Eylül 2005

Saat: 22:55

eger size yakın olsaydım onu almak ısterdım benimde husky ım 3 yasında trafik kazasında olmuştu ıstanbulda olsaydınız ınanın onu alırdım ama isterseniz yine alırım ama sizden çok uzaklaşmasını ıstemem istanbulda evim on arka ve orta bahçe olamak uzere çok buyuk siz yine bi duşunun ama inşallah size yakın biryerlerde bulursunuz k.çok iyi bakın geçmiş olsun allahtan acıl şifalar dilerim


 

Yazan: kaikaikai

Tarih: 14 Eylül 2005

Saat: 20:23

durumuna çok üzüldüm benim imkanım olsa alırdım ama yok bazı yerlerde parayla köpeklere bakıp ihtiyaçlarını karşılyabiliyorlar isterseniz bi deneyin eşinize de geçmiş olsun umarım çabuk iyileşir siz de köpeğinize kavuşursunuz


 

Yazan: haydut2

Tarih: 13 Eylül 2005

Saat: 22:40

ben ogrenci yurdunda kaliyorum, bu yuzden Gorby'i almam imkansiz... ama umarim en kisa zamanda istediginiz gibi birisi cikip Gorby'i evlatlik edinir... zor bir durum... cok cok gecmis olsun... umudunuzu yitirmeyin... hoscakalin...


 

Yazan: gökçen

Tarih: 13 Eylül 2005

Saat: 18:46

merhaba,
durumunuza çok üzüldüm.bahçeli bir evim olsaydı hiç düşünmeden alırdım.dilerim en yakın zamanda uygun bir aile bulursunuz.sizin için dua edeceğim.


 

Yazan: şimal

Tarih: 13 Eylül 2005

Saat: 16:08

of serpil abla keşke bu kadar zor olmasaydı hayat hep zayıf yönlerimizden yakalamasaydı bizi
sizin yerinizde olsam bende aynı şeyi yapardım ne güzel planlarımız vardı düğünümüz olacaktı yakında kocaman bir aile olacaktık ama hakan abimin hastalığı çok zamansız yakaladı bizi ne yazık
sanırım sizi benim kadar iyi kimse anlayamaz biliyorsunuz benim eşimde astım hastası ama çok şükürki kızıma uzun bir savaştan sonra bağışıklık kazandı ve artık sorunumuz yok keşke herşey daha farklı olsaydı keşke ......


 

Yazan: I-NooRe

Tarih: 13 Eylül 2005

Saat: 15:13

Sevgili Serpil,oldukça zor ve cansıkıcı bu durum için üzüntümü bildirmekten başka bir şey söyleyemiyorum.Gorby le ilgili yazılarınızı okurken,sanki tüm zorluklar bu hayvanla birlikte yaşamanız için yaratılmış,sanki bir deneyimden geçiyorsunuz :((.Bende bir husy sahibiyim,kızım henüz 10,5 aylık istanbulda bir apartman dairesinde yaşıyoruz.Bir husky sahibi olmanın oldukça zor,bir o kadarda ayrıcalık olduğunun bilinci içindeyim.Ölüdenizde bir arkadaşım var geçen sene 8 yaşındaki kangal bir dosyunu kaybetti.Eminimki gorbyi sahiplenmek isteyecektir.Ama gorby için gerekli olan bahçeye ne yazıkki sahip değiller. Şuanda size nasıl yardımcı olabilirim diye düşünüyorum,düşünürkenden düşüncelerimi yazıya döküyorum.Tekrar tekrar eşinize geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum,bir çözüm bulabilmek için tüm eş dost ve arkadaşlarla irtibata geçtim.Sevgilerimle
Aynur.....


 

Yazan: HELEN

Tarih: 13 Eylül 2005

Saat: 14:08

Bazen nedenlerde takilip kaliyorum... Neden sevdigim insanlar ? Neden ben ? Neden bana, sevdiklerime yardim edicek kadar maddi guc vermedin Neden ? Neden hep iyilerin basina geliyor ? İste kocaman bir NEDEN daha soylemek istedigim cok sey var ama.. Sadece melekler bundan sonra hep yaninizda olsun ve size guc versin..
Artik iyi bir seyler olsun..


 

Yazan: ReynoLds

Tarih: 13 Eylül 2005

Saat: 13:41

Allah sabır wersin ;(


 

Yazan: suvcenk

Tarih: 13 Eylül 2005

Saat: 13:34

Ne kadar üzüldüm , acınızı nasıl da içimde hissettim anlatamam :(

Umarım hepiniz için en iyi çözümü en kısa zamanda bulabilirsiniz.
:(


 

Yazan: gaco

Tarih: 13 Eylül 2005

Saat: 13:11

Sayın Serpil Yüzak,

10 yıllık büyük cins köpek sahibiyim. Bildiğim şudur. Kafesin içinde de yaşasa, küçük kuvalette de yaşasa, bir odada da yaşasa KÖPEĞİNİZ SİZİNLE BİRLİKTE YAŞAMAK ZORUNDADIR. Yeşil kırlarda koşmak artık siz yoksanız ona bir mutluluk vermez. Başınıza ne gelirse gelsin, ayrılamazsınız. ondan ayrılmanız onun için en büyük darbedir. Koşmasın, oynamasın ama sizin yanınızda olsun. Bu duruma da alışır. Boş bir düşünce değil bu. Bu alanda çalışmış biriyim de aynı zamanda.

Sayfa başına dönmek için tıklayın
Küçükçekmeceden alman ku...
Küçükçekmeceden alman ku...

Barınaklardan

  Rot doberman...

  Evde butik p...

Eş Arayan

  Bosamıza gel...

  Erkek minyat...

Köpek Arayan

  Trafik kazas...

  Golden retri...

Köpek Veren

  Satılık poin...

  11 aylık diş...

İstanbul\'un Köpekleri

Sokak köpeğini keçi emziriyor

Köpek İçinde Köpek

Bu Filmin Yıldızları Köpekler!

© 2003. Her hakkı saklıdır.